تربيت منهاي عقده حقارت
تربيت صحيح کودک، اولين و اساسي ترين رکن سعادت فردي و اجتماعي است و اين مسئوليت خطير در درجه اول به عهده والدين مي باشد.پدران و مادراني که عالم به روش هاي تربيتي نيستند و از نيک و بدهاي آن بي خبرند، يا آنکه مي دانند ولي بطور صحيح و شايسته در مورد فرزندان خود عملا بکار نمي برند، قادر نيستند اطفال خويش را به خوبي تربيت کنند و آنان را افراد صالحي بار بياورند. تربيت منهاي عقده حقارت محبت هاي بي مورد، خشنونت هاي بي موقع، ناز کشيدن هاي غلط ، تشويق نکردن، بي جا تشويق کردن و خلاصه تمام اين عيوب تربيتي يا معلول ناداني مربي است و يا بر اثر اينست که مربي دانا نخواسته يا نتوانسته است به وظايف خود عمل کند. در هرحال نتيجه اش سوء تربيت...

